Kop Gel Hadi

Kop gel hadi

bu gece sadece ikimiz

gökyüzü şahit

silinir bütün izimiz

.

.

kıvılcımlar çakıyor

dudağın değmesine

durma dans et hadi

sevişelim delicesine

.

.

kop gel hadi

sorma sakın nedenini

yakalamışken bu anı

bırakma aşkın izini

.

.

Ulaş Tuzak

Gönül Sürgünü

Aşkın yüreğime sis gibi çökerken,

Kaçıp gidemedim, vakit çok erken.

Yaşlı gözlerime miller çekerken,

Bedbaht halimi göremedin zalim.

...

...

Adın, dudağımda yarım bir duaydı,

Yüzündeki benler, gözüme şuaydı.

Seni sevmek bana güya rüyaydı,

Rüyalarıma bile giremedin zalim.

...

...

Ben aşkta sürgün, bu yolda yorgun

Ne kadere dargın, ne kadiri durgun

sen başka elde, ben başka yelde

sen de muradına eremedin zalim.

...

...

Ulaş Tuzak

Alenen

özlem dolu günlerim

bugün için beklendi

sensiz geçen dünlerim

karmaşık bir denklemdi

Söylüyorum alenen

Seviyorum seni

***

simsiyah gecelerim

seninle renklendi

aşık oldum üstüne

mutluluk da eklendi

Söylüyorum alenen

Seviyorum seni

***

Çekinmiyorum, utanmıyorum

Gücenmiyorum artık

Beklemiyorum, teklemiyorum

Saklamıyorum artık

Bakıyorum, görüyorum

anlıyorum artık

Söylüyorum alenen

Seviyorum seni

***

Ulaş Tuzak

Kırgın Aynalar

Sabah ayazında uyanır

gönlümün dar sokağı

Kimbilir belki bugün

aşkımın son şafağı

Son mektubun elimde

sararmış eski kağıtlar

İçimde feryat figan

kopuyor sessiz ağıtlar

~

Her bakışımda seni fısıldar

kırgın aynalar

Her anımda eksik kalan

bi yanım var

Senle başlar her sözüm,

sensizken yalanlar

heryerimde kar

yüreğim de kor gibi yanar

Ulaş Tuzak

“İstanbul Bodrum İzmir Paris” Dörtgeni

2025 baharı İstanbul’da hisli bir havayla açıldı. Taksim’de kalabalıklar yine hem öfkeli hem de umutluydu. Geçim dertleri ve siyaset konuşuluyor, hayat pahalılığı gündemden inmiyor, ama Karaköy iskelede vapurdan inen insanlar hâlâ birbirlerine gülümsüyor ve gençlik naralar atıyordu. Çünkü bu şehir — her şeye rağmen — hâlâ aşkların başladığı yer.

Benimki de öyle başladı. Galata’da bir kafede, elinde kitabıyla oturan o kadını gördüğümde, zaman kısa bir süreliğine büküldü. O andan sonra, evrilen hikâye bizi dört farklı şehirde sınayacaktı.

⸻

🛫 İstanbul: Başlangıcın Şehri

Onunla ikinci karşılaşmamızda, Moda Sahili’nde yürüyorduk. Elini tutmak istedim. Ama göz göze geldiğimizde, aklımdan geçen tek cümle şu oldu:

“Eğer bu yazı birlikte geçirebilirsek, benim için dünya biraz daha yaşanabilir bir yer olacak.”

Ama o yazı İstanbul’da geçirmek istemiyordu. “Ben Bodrum’a gidiyorum,” dedi. “Sakinliğe ihtiyacım var.” Ben de bavulumu topladım ve Aşka inanan herkes gibi peşinden gittim.

⸻

🌊 Bodrum: Deneyimlerin Şehri

Bodrum Mayısta hep güzel olur ama bu yıl biraz daha tuzlu. Çünkü bayram arefesine denk geldi. Turizm sektörü toparlanmaya çalışıyor; gençler hâlâ “freelance” umutlarla sabahlara kadar köle gibi çalışmaya hazırlanıyor. Sahiller biraz dolu, kalpler azcık yorgun ama düşünceler de bi o kadar yoğun.

Biz de oradaydık. Gündüz Yalıkavak’ta Gümüşlük'te denize giriyor, gece butik konserlere gidiyorduk. Aşık mıydık? Belki. Ama tam yakalayamadan, aramıza bir şey girdi: gerçeklik.

“Ben Paris’e dönmek zorundayım,” dedi. “Ya ben?” dedim. “Sen… sen kendini bulmalısın.”

⸻

🚉 İzmir: Bekleyişin Şehri

O Paris’e uçarken ben İzmir’e geçtim. Çünkü bu şehir beklemeyi öğretir insana. Kordon’da imbata karışarak yürürken insan kendi geçmişiyle barışır. Alsancak’ta, sallanan bir banka oturup günbatımına dalarken iç çekip düşündüm:

“Birini gerçekten seviyorsa, gider mi insan?” “Yoksa kalmak mıdır asıl cesaret?”

İzmir’de kendime döndüm. Kendimi unuttuğumu fark ettim. Müzik yaptım, biraz yazdım, dostlarla dertleştim. Ama bir akşam, telefonum titredi:

“Paris’e gelir misin?”

⸻

🇫🇷 Paris: Hesaplaşmanın Şehri

ve sonunda Paris… Seine nehrinin kıyısında onunla yeniden yürürken, göz göze geldik. Bu sefer de tutmadım elini. Çünkü büyü bazen tutmamakta saklıydı. Üstelik sanki ne o aynı kadındı ne de ben aynı adam gibi geldik birbirimize.

“Keşke daha erken olsaydı,” dedi. “Belki de tam zamanında oldu,” dedim.

uzunca süren bir sükutu bozan şairin şiiri yankılandı kulaklarımda: "Daha o gün anlamalıydım bu ilişkinin yazgısını, Takvim tutmazlığını, Aramızda bir düşman gibi duran Zaman'ı.. Daha o gün anlamalıydım, Benim sana erken Senin bana geç kaldığını"

Aşk bitmedi. Ama şekil değiştirdi. Çünkü bazı aşklar sonsuza kadar sürmez. Ama seni sonsuz yapar. Peki Sonsuz olmak mı? 'Onsuz' olmak mı? İşte hayatımın en cevapsız sorusu..

İzmir’den Paris’e Aşk Hikayesi

Alsancak garından girdim içeri

Ne bir tren vardı ne de eseri

Eğer demiryolları kaderse böyle

Nasıl gidicem şimdi Paris'e söyle

/

İzmir'den Paris'e yoktu bi tren

Aşkımızı başlamadan buydu bitiren

Ne var ki Paris'te bi Eiffel Kulesi

Daha güzel İzmir'deki Saat Kulesi

/

Paris'in ne denizi ne martısı var

Ne de bizi anlatan bi şarkısı var

O güzel şaraplardan Şirince'de var

Paris'e dönmeye şimdi ne gerek var?

/

İzmir'den Paris'e yoktu bi tren

Aşkımızı başlamadan buydu bitiren

Ne var ki Paris'te bi Eiffel Kulesi

Daha güzel İzmir'deki Aşk hikayesi