��
Kaçıp gidemedim, vakit çok erken.
Yaşlı gözlerime miller çekerken,
Bedbaht halimi göremedin zalim.
...
...
Adın, dudaklarımda yarım bir duaydı,
Yüzündeki benler, gözlerime şuaydı.
Seni sevmek bana güya rüyaydı,
Rüyalarıma bile giremedin zalim.
...
...
Ben aşkta sürgün, bu yolda yorgun
Ne kadere dargın, ne kadiri durgun
sen başka elde, ben başka yelde
sen de muradına eremedin zalim.
...
...
Ulaş Tuzak
bugün için beklendi
sensiz geçen dünlerim
karmaşık bir denklemdi
Söylüyorum alenen
Seviyorum seni
***
simsiyah gecelerim
seninle renklendi
aşık oldum üstüne
mutluluk da eklendi
Söylüyorum alenen
Seviyorum seni
***
Çekinmiyorum, utanmıyorum
Gücenmiyorum artık
Beklemiyorum, teklemiyorum
Saklamıyorum artık
Bakıyorum, görüyorum
anlıyorum artık
Söylüyorum alenen
Seviyorum seni
***
Ulaş Tuzak
gönlümün dar sokağı
Kimbilir belki bugün
aşkımın son şafağı
Son mektubun elimde
sararmış eski kağıtlar
İçimde feryat figan
kopuyor sessiz ağıtlar
~
Her bakışımda seni fısıldar
kırgın aynalar
Her anımda eksik kalan
bi yanım var
Senle başlar her sözüm,
sensizken yalanlar
heryerimde kar
yüreğim de kor gibi yanar
Ulaş Tuzak
Benimki de öyle başladı. Galata’da bir kafede, elinde kitabıyla oturan o kadını gördüğümde, zaman kısa bir süreliğine büküldü. O andan sonra, evrilen hikâye bizi dört farklı şehirde sınayacaktı.
⸻
🛫 İstanbul: Başlangıcın Şehri
Onunla ikinci karşılaşmamızda, Moda Sahili’nde yürüyorduk. Elini tutmak istedim. Ama göz göze geldiğimizde, aklımdan geçen tek cümle şu oldu:
“Eğer bu yazı birlikte geçirebilirsek, benim için dünya biraz daha yaşanabilir bir yer olacak.”
Ama o yazı İstanbul’da geçirmek istemiyordu. “Ben Bodrum’a gidiyorum,” dedi. “Sakinliğe ihtiyacım var.” Ben de bavulumu topladım ve Aşka inanan herkes gibi peşinden gittim.
⸻
🌊 Bodrum: Deneyimlerin Şehri
Bodrum Mayısta hep güzel olur ama bu yıl biraz daha tuzlu. Çünkü bayram arefesine denk geldi. Turizm sektörü toparlanmaya çalışıyor; gençler hâlâ “freelance” umutlarla sabahlara kadar köle gibi çalışmaya hazırlanıyor. Sahiller biraz dolu, kalpler azcık yorgun ama düşünceler de bi o kadar yoğun.
Biz de oradaydık. Gündüz Yalıkavak’ta Gümüşlük'te denize giriyor, gece butik konserlere gidiyorduk. Aşık mıydık? Belki. Ama tam yakalayamadan, aramıza bir şey girdi: gerçeklik.
“Ben Paris’e dönmek zorundayım,” dedi. “Ya ben?” dedim. “Sen… sen kendini bulmalısın.”
⸻
🚉 İzmir: Bekleyişin Şehri
O Paris’e uçarken ben İzmir’e geçtim. Çünkü bu şehir beklemeyi öğretir insana. Kordon’da imbata karışarak yürürken insan kendi geçmişiyle barışır. Alsancak’ta, sallanan bir banka oturup günbatımına dalarken iç çekip düşündüm:
“Birini gerçekten seviyorsa, gider mi insan?” “Yoksa kalmak mıdır asıl cesaret?”
İzmir’de kendime döndüm. Kendimi unuttuğumu fark ettim. Müzik yaptım, biraz yazdım, dostlarla dertleştim. Ama bir akşam, telefonum titredi:
“Paris’e gelir misin?”
⸻
🇫🇷 Paris: Hesaplaşmanın Şehri
ve sonunda Paris… Seine nehrinin kıyısında onunla yeniden yürürken, göz göze geldik. Bu sefer de tutmadım elini. Çünkü büyü bazen tutmamakta saklıydı. Üstelik sanki ne o aynı kadındı ne de ben aynı adam gibi geldik birbirimize.
“Keşke daha erken olsaydı,” dedi. “Belki de tam zamanında oldu,” dedim.
uzunca süren bir sükutu bozan şairin şiiri yankılandı kulaklarımda: "Daha o gün anlamalıydım bu ilişkinin yazgısını, Takvim tutmazlığını, Aramızda bir düşman gibi duran Zaman'ı.. Daha o gün anlamalıydım, Benim sana erken Senin bana geç kaldığını"
Aşk bitmedi. Ama şekil değiştirdi. Çünkü bazı aşklar sonsuza kadar sürmez. Ama seni sonsuz yapar. Peki Sonsuz olmak mı? 'Onsuz' olmak mı? İşte hayatımın en cevapsız sorusu..
Ne bir tren vardı ne de eseri
Eğer demiryolları kaderse böyle
Nasıl gidicem şimdi Paris'e söyle
/
İzmir'den Paris'e yoktu bi tren
Aşkımızı başlamadan buydu bitiren
Ne var ki Paris'te bi Eiffel Kulesi
Daha güzel İzmir'deki Saat Kulesi
/
Paris'in ne denizi ne martısı var
Ne de bizi anlatan bi şarkısı var
O güzel şaraplardan Şirince'de var
Paris'e dönmeye şimdi ne gerek var?
/
İzmir'den Paris'e yoktu bi tren
Aşkımızı başlamadan buydu bitiren
Ne var ki Paris'te bi Eiffel Kulesi
Daha güzel İzmir'deki Aşk hikayesi
Hele bir de aylardan temmuz ise
Bam bam aşka..
/
Geldiğini bile anlamadan gidiveriyorsun
Sensiz Akdeniz öksüz kalıcak şimdi
Ege'de bari birazcık daha takılsak?
Ömrümüzde daha kaç temmuz kaldı ki zaten?
Hem senden sonra da Yaz bitiveriyor hemen
Dur azıcık daha, Gitme len!
/
Şarkıların dalgalarla aşındığı
Aşıkların kumsallara taşındığı
Romantizmin nirvanaya ulaştığı
Ne aşklar yaşanıyo sende be temmuz?
/
Üzüyorsun beni,
Aziz, Ulu, Kutsal Temmuz
/
Her sene Haziran'dan sonra
Ağustos'tan önce
Kocaman bir karadeliksin ömrümde
Kirli ve siliksin düşlerimde
Düşmem bir daha peşine
Hoşçakal sevgili Temmuz..
/
Ah temmuz, Vah temmuz
Balayı gibi yalan bi aysın sen de..
